Badania na Zamku w Człuchowie
Podjęte w marcu badania archeologiczne na terenie założenia zamkowego w Człuchowie stanowiły trzeci sezon prac wykopaliskowych prowadzonych przez Instytut Archeologii UW i Fundację Przyjaciół IA UW.
Były one zrealizowane na zlecenie Urzędu Miasta w Człuchowie w związku z rewitalizacją tamtejszego Zamku Wysokiego. W bieżącym roku objęły one swoim zasięgiem północne skrzydło Zamku Wysokiego wzniesione w pierwszej połowie XIV wieku, a rozebrane w końcu XVIII wieku. W latach 1822-1825 zbudowano w jego miejscu kościół ewangelicki (ryc. 1). Zadaniem prac było odsłonięcie piwnic zamkowych, dokumentacja układu nawarstwień oraz zachowanych reliktów architektury w celu rekonstrukcji zagospodarowania przestrzeni północnego skrzydła Zamku Wysokiego.
W ciągu sześciu miesięcy wykopalisk odsłonięto całe zasypisko północnego skrzydła zamkowego, które miało głębokość około dziewięciu metrów, rozpoznano sposób jego fundamentowania oraz zadokumentowano wszystkie zachowane relikty architektury (ryc. 2). Udało się między innymi odsłonić poziom przyziemia północnego skrzydła Zamku Wysokiego wraz z zachowanymi oporami sklepiennymi prawdopodobnie po sklepieniu krzyżowo-żebrowym. Odsłonięto także poziom kondygnacji piwnicznej, w której nie zachowały się żadne podziały przestrzenne, a jedynie opory sklepienne pod sklepienie kolebkowe, które z jednej strony było zaopatrzone w ostrołukowe sklepienia boczne nad oknami doświetlającymi piwnicę (skośne szyby okienne były wyprowadzone z poziomu przyziemia Zamku Wysokiego). Natrafiono także na klatkę schodową prowadzącą na dziedziniec zamkowy. Była ona wymurowana z cegieł i zamknięta łukami odcinkowymi. Po dwóch stronach zejścia usytuowano wnęki na umieszczenie oświetlenia. Usuwanie blisko 1800 m3 ziemi i gruzu, którym zasypano północne skrzydło Zamku Wysokiego dostarczyło niewielkiej liczby zabytków ruchomych. Zdecydowanie najciekawszymi znaleziskami było blisko 180 cegieł kształtek służących do wymurowania żeber sklepiennych (ryc. 3). Wszystkie były pokryte malowidłami gotyckimi w postaci czarnych linii skośnych prostych i łamanych, gwiazd, kół szprychowych oraz kropek. Częściowo pola pomiędzy liniami były malowane na szaro, niebiesko i brązowo.
